--> سهل گرفت وآن درجات دريافت كه جدش وپدرش دريافتند . پس شهادت آن حضرت نه براي هواي سلطنت ورياست ظاهريه ودرافتادن به تهلكه است واكنون كه شهيد شدند ، نه چون ديگر مردگان هستند ؛ بلكه چون شهيدان اسلام وحاميان دين خير الأنام « أحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ » ودر ارتفاع كلمهء دين وانقطاع رشتهء كفر ودريافت رضوان يزدان « فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ » أبد الآبدين باشند ، جانى دادند وجهانى را جان بخشيدند واز نعمتي زائل چشم پوشيدند وبه دولتي باقي واصل شدند واگر چند به جمله شهيد شدند ، نسل ايشان تا قيامت بپاييد ونام ايشان زين فرش وعرش شد . اگر آنان را بكشتند ، چنان عرصه تباهى وزوال را در نوشتند كه از پس مدتي اندك ، اثرى از نام ونشان ونسل وفرزندان ايشان نماند واگر نامى بماند ، بالعن توأمان است واگر يادى بماند ، باطعن همعنان ألا لعنة اللَّه على القوم الظالمين وسيعلم الّذين ظلموا أيّ منقلب ينقلبون . كجايند تا بنگرند كه چگونه ذريات طاهرهء ايشان مشاعل فروزان مردم جهان هستند ومشاهد مقدسهء ايشان ، لمعات جلال به عرش خداوند ذو الجمال مىرساند تا معنى « يريدون ليطفئوا نور اللَّه بأفواههم واللَّه مُتمّ نورهِ ولو كرهَ الكافرون » 9 را باز دانند ؛ بالجملة عنان قلم را به آنچه در آن اندريم ، باز رانيم وباللَّه التوفيق ومنه الإعانة . « سوّل » باسين مهمله وتشديد واو از باب تفعيل ، يعنى زيّن وقول خداى « سوّلت لكم أنفسكم » يعنى زيّنت لكم آن‌گاه حضرت صديقه صغرى به اين آيت أشارت فرمايد : « وإذ قلنا للملائكة اسجدوا لآدم فسجدوا إلّاإبليس كان من الجنّ ففسقَ عن أمرِ رَبِّه أفتّتخذونهُ وذرِّيّته أولياء من دوني وهُم لكُم عَدوٌّ بِئْسَ للظّالمين بدلا » 10 . « به ياد آورد آن وقتي را كه فرشتگان را فرمان كرديم كه سجده كنيد آدم را . پس جمله ملائكة سجده كردند مگر شيطان كه از قوم بنى الجان بود وبه اين علت كه از آن قوم بود ، بيرون رفت از فرمان پروردگار خود . آيا بعد از آن‌كه عدوان شيطان با شما نمايان شد ، فرا مىگيريد أو را وفرزندان أو را دوستان به جز از من كه آفريدگار شما هستم . يعنى ايشان را دوست ومطاع مىگيريد ودر من كه آفريدگار شما هستم ، عصيان مىورزيد با اين‌كه شيطان وذريه أو مر شما را دشمنانند . بد است مر ستمكاران را إبليس وذريّه أو بدلي از خداوند . » وجناب زينب خاتون بعد از آن آية ، به اين آية أشارت فرمايد : « حتّى إذا رأوا ما يوعدون إمّا العذاب وإمّا السّاعة فسيعلمون مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً وأضْعَف جنداً » 11 . اين آية در حقّ مشركان عرب وارد شد وظاهر معنى چنان است كه تا وقتي كه بنگرند ، آنچه بيم كرده مىشوند بدان وآن يا عذاب است در دنيا به قتل وأسر وغلبهء اسلام بر ايشان يا روز قيامت به مشاهدهء أنواع خزى وعذاب ونكال . پس زود باشند كه بدانند ؛ يعنى معاينه بنگرند اين را كه كيست آن‌كه بدتر است از اين دو گروه از حيثيت جا ومكان وكيست ضعيف‌تر از روى سپاه . يعنى : « دوستان ومددكاران ، چه جاى مؤمنان در درجات جنان ومأواى ايشان از دركات نيران ويار